Vuosi: 2019

Sotku suau ihailoiččijoin poštua

Tänäpäi Sotku astuu ylbevyksis n’okku yläh. Häi on suannuh ihailoiččijoin poštua Tamperelpäi. Sotkan fanit kirjutetah nenga: ”Terveh Sotku! Passibo, gu sinä opastat meidy karjalan kieleh! Myö pahas mieles luvimmo, gu et malta uidua. Kučummo sinuu Tamperele! Tiä on ylen hyvät

Šerlok Sotku

Tänäpäi peittopoliciimiehel Šerlok Sotkal on ylen peitošnoi ruado. Häi oppiu sellittiä, ket oldaneh astuttu-töpsitty uuttu lundu myöte Sotkan koin pihas. Enzimäzet jället suahah Sotkan haukkimah hengie. Oldanehgo net hukan jälgilöi? Toizet jället ollah pienembät, ga yksikai Sotku pöllästyy: – Sehäi

Šotka Muhahuš-leirissä

Šykyšy on tullun ta kaikki Šotkan kaverit on lentän šuveh. Šotkalla tuli ikävä ta hiän piätti lähtie Ouluh šyyšleirih vienua opaštumah. Nyt Šotka on viisaš ta tietäy kaikki kuukauvet ta šuattau kalittoja sriäppie. Hiän oppi lapšien keralla uuvven leikin ”Šavenšotenta”

Sotku, näbei yksisarvine

Oletgo kuulluh starinua Sotku-yksisarvizes? Se on kaikkii elättilöi rohkiembi da näbiembi. Sil on rungu kui hevol da očas suuri, čilkettäi sarvi. Yksisarvistu et ota kiinni, sendäh ku se on kaikkii toizii raviembi. Tabua myöte se on avvuttai da varuamatoi. Sotku-yksisarvine

Sotku oppiu laihtuo

Sotku lugou naizienlehtie. Sie sanotah, gu nygöi laihtumine on movvas. Sotku ei ellendä, miksebo se pidäy, ga yksikai piättäy oppie. Joga huondestu Sotku havaččuu ylen aijoi, enne muidu linduloi, da ravieh lennäldäy kruugan. Sit Sotku nouzou viesoile. – Tyhjy tämä

Sotku-runoniekku

Sotku on moine kirjuttai, kudamale sygyzyn tulduu roih himo kirjuttamah runostu. Sygyzyl pimenöy päivy päiviä vai enämbäl. Paras aigu ruveta runoloi luadimah! Muamo sanou, gu Sotkal kirjutin-sulgaine on ylen ravei. Sotku ei ellendä, midä muamo tarkoittau. Häihäi kirjuttau ainos kirjutusmašinal!

Kezän mustoloi

On elokuun 30. päivy. Sygyzyssäh on jiännyh vaigu kaksi päivästy. Sotku mustelou mennytty keziä. Toiči oli moine räkki, ga vai kezoile kävyndy avvutti. Sotku valoi tävven rengin viluu vetty da hyppäi rengih. Se oli Sotkan mieles vessel! Midä sinä ruavoit

Sotku akrobuatannu

Armahat naizet da miehet! Tänäpäi meile ozuttelou muailmankuulužu trapeciitaidoilii Sotku! Sotku on lindu, kudaman piädy nikonzu ei huimua. Suatto nähtä piänpyörittäjiä akrobuatiekkua, kudamua ei jogahine sorzu malta. Hyvät rahvas, aplodiiruikkua, täs tulou ilmuakrobuattu Sotku!

Sotku da Pekko kezoidu kylbemäs

Sotku da Pekko piätetäh mennä uidamah. – Läkkä uidamah tuane vastazeh randassah! Pekko kirguu. – Ga läkkä! Minä voin uidua hos järven ymbäri, yldyy Sotku. Sit Sotkale juohtuu mieleh, gu häi ei malta uidua. Häi varavozeh kastau varbahat vedeh i

Sotku soittau kandelehel

Löydysgo čomannu kezäpäivänny midä vesselembiä, migu soitandu kandelehel! Sotku kandau vihandan stuulan sirienin alle da ottau kandelehen käzih. Häi laskou siivet kielil da rubieu soittamah. Häi soittau muga čomasti, ga kai linduzetgi oksil azetutah sidä kuundelemah. Hyvä on eliä kezäl!

Top